به همين مناسبت اكتفا نموده ذكر در اين مقام نمود . و اگر اين عمل قرار شود در ساعت استجابت دعا واقع شود توارد أسباب اجابت خواهد شد ، مظنه قوى اين است به شرافت استجابت مشرف گردد ، بلكه هرگاه با خضوع و خشوع و توجه و اقبال واقع شود ، بلكه انصاف اين است در چنين صورت قطع به اجابت مىتوان نمود ، مگر در صورتى كه حاجت چيزى بوده باشد كه صلاح عبد در اجابت آن نبوده باشد ، فله الحمد على آلائه في عباده . خاتمه كتاب در بيان امورى است كه اختلاف است ما بين رجال و نساء ، خواه افعال بوده باشد يا اقوال متعلقهء به نماز قول مقدم بر نماز بوده باشد يا بعد از آن ، پس در اينجا سه مقام است : مقام اول : در بيان أفعالى كه زنان مخالفت دارند در آن با مردان و اين چند چيز است : اول : آن است كه مستحب در حق زن اين است كه در حال قيام جمع ميان دو قدم نمايد ، يعنى فاصلهء ميان دو قدم قرار ندهد ، چنانچه مستحب در حق رجال انفراج ما بين قدمين است تا يك شبر كه يك وجب بوده باشد . دوم : آن است كه زن در حال قيام دو دست خود را به دو پستان خود بگذارد به خلاف مرد كه مستحب در حق او اين است كه دستها را بر ران بگذارد مقابل دو زانو ، چنانچه در مبحث قيام مذكور شد ، و مستحب در حق زن اين است كه دو دست را به پستان به قوت بگذارد تا پستان به سينه بچسبد . مخفى نماند كه وضع يدين به دو پستان به چند نحو مىشود اول آن است